مَرنداسي تہ مٽيءَ مان پنهنجي ڦُٽندا سُرخ گُلابَ، کِـڙَندا ٽِـڙندا جِن ۾ پـنهنجا بَـسَنتَ رُت جا خـوابَ۔ شيخ اياز، ڀَنور ڀِري آڪاس. ص. ۴۸